MADDE 3 – (1) Bu Kanunun uygulanmasında;

• a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
• b) Çalışan: Kendi özel kanunlarındaki statülerine bakılmaksızın kamu veya özel işyerlerinde istihdam edilen gerçek kişiyi,
• c) Çalışan temsilcisi: İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmalara katılma, çalışmaları izleme, tedbir alınmasını isteme, tekliflerde bulunma konularında çalışanları temsil etmeye yetkili çalışanı,
• ç) Destek elemanı: Önleme, koruma, tahliye, yangınla mücadele ve ilk yardım konularında görevlendirilmiş ve eğitilmiş çalışanı,
• d) İş güvenliği uzmanı: Bakanlıkça belgelendirilmiş mühendis, mimar veya teknik elemanı,
• e) İş kazası: İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen engelli hâle getiren olayı,
• f) İşyeri hekimi: İş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere yetkilendirilmiş tabibi,
• g) Meslek hastalığı: Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya çıkan hastalığı,
• ğ) Ortak sağlık ve güvenlik birimi (OSGB): İşyerlerine İSG hizmeti sunmak üzere kurulan ve Bakanlıkça yetkilendirilen birimi,
• h) Risk: Tehlikeden kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya da zararlı sonuç meydana gelme ihtimalini,
• ı) Risk değerlendirmesi: Tehlikelerin belirlenmesi, risklerin analiz edilerek kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması çalışmalarını,
• i) Tehlike sınıfı: Yapılan işin özelliğine göre belirlenen Az Tehlikeli, Tehlikeli ve Çok Tehlikeli grupları ifade eder.